گاه می اندیشم

اندر این لحظه که من غرق تمنای توام

در پس کوچه ذهنت آیا

یاد من می گذرد ؟

به خیالم آری

پل پیوند میان من و تو این دل ماست

چه تفاوت دارد

سر این رشته کجاست ...

ح.س

1392/8/10

وقتی تو رفتیدر آن غروب بیکسی سر در گریبان تنها میان خاطرات تو نشستمهمچون بلورین جام امید وصالتبا رفتنت خوردم زمین ، در خود شکستمدیوار آمالی که با یادت بنا شدبا دست خود از ریش و بن از هم گسستمبعد تو درب شهر ویران دلم رازنجیر و غل کردم به روی کس ببستمرفتی ولی من سالها هنگام مغربدر سوگ آن مرداد ماه تلخ هستم ؛وقتی تو رفتیپشت سرت شور و شعف یکبارگی رفتسر زندگی رفتآسودگی رفتخواب خوش و روی خوش از من جملگی رفتشاید که بعد رفتنت آرام جانمدر یک سخن دیگر تمام « زندگی » رفت .ح.س1392/9/16

به نای نی زنم این نغمه آواز

« کبوتر با کبوتر باز با باز »

اگرچه ما دو مرغی بی نصیبیم

من از شوق تو دارم شور پرواز

تو روزی می روی هنگامه کوچ

و من می مانم و یادی ز آغاز

من و تو جمع دنیای تضادیم

ولیکن بین ما عشق است و اعجاز

که گفته عشق در حد و حصار است

تو بشکن سنت و رسمی دگر ساز

به والله گل که سلطان جمال است

شود گاهی به روی خار دمساز

من از هر باز بیزارم کبوتر

بیا این رسم ننگین را برانداز .

ح.س

1392/9/29

بی اختیار خنده ز لبهای من گریخت هر بار یاد هجر تو از سر عبور کرد تا روز حشر خاطر ما را نمیرود تلخی آن سفر که مرا از تو دور کرد آنقدر گریستم که چو یعقوب از فراق این اشک دم به دم ، مرا دیده کور کرد هرچند عشق قصه ی ما را به غم نوشت اما به حق جهان مرا غرق نور کرد « گویند سنگ لعل شود در مقام صبر » آری که انتظار مرا هم صبور کرد من عاقبت به پای تو جان میدهم به شوق تا بعد من سخن نرود او قصور کرد . ح.س 1394/3/19

همان بهتر که آن عشق من و تو

میان دفتر شعری بماند

که شاید روزگاری ، ناشناسی

بیاید قصه ی ما را بخواند

بخواند تا بداند بازی عشق

بشر را تا کجاها میکشاند

همان بهتر که راز بین ما را

کسی جز خالق یکتا نداند

ح.س

1394/8/20

هنوز خاطر آن عاشقانه هامان را به یاد دارم و طعمش به کام دل باقیست رسیده فصل خزان و هوا کمی سرد است دریغ دست من از هرم دست تو خالیست هنوز عطر مسیحایی نفسهایت مدام میوزد و در مشام جان جاریست هنوز هم چو گذشته شنیدن نامت برای ولوله افکندن دلم کافیست هنوز دیدن تصویر صامتی از تو پناه خستگی و لحظه های تنهاییست پرم ز از تو سرودن ولی زمان تنگ است که شب ز نیمه گذشت و زمان بیداریست به رسم عهد قدیم و هرآنچه بین ماست دوباره سر دهم این نغمه گرچه تکراریست تو را چنان که ندانی ، دوست میدارم همیشه در نظرم خاطرت به همراهیست ح.س 1394/8/27

چقدر بی تو جهان پوچ و تنگ و تاریک است

چقدر مرز فراق و زوال نزدیک است !

حامد سیفی

1395/4/31

نمیدانم چرا باید

چنین خواب تو را دیدن

چرا باید چنین هر شب

تمام سالهای رفته را از نو کاویدن !

تو دیگر برنمیگردی

و من هم دل نمیبندم

دگر تا کی چنین بی وقفه با تقدیر جنگیدن ؟...

حامد سیفی

1395/5/28

دوباره شعر تازه ای که ناتمام میشود

دوباره مرد خسته ای که بی کلام میشود

دوباره آن حکایت من و تو و شبی دراز

دوباره سایه ی غمی که مستدام میشود

همیشه ردی از تو در تمام عمر دیده ام

چرا تمام راه ها به تو تمام میشود ؟

حامد سیفی

1395/6/19